تولدیگانه دخت نبی،مادرامامت ورورزمادروروززن رابه همه به ویژه مادران وزنان تبریک می گویم!

مادر، اي لطيف ترين گل بوستان هستي، اي باغبان هستي من، گاهِ روييدنم باران مهرباني بودي که به آرامي سيرابم کند. گاهِ پروريدنم آغوشي گرم که بالنده ام سازد. گاهِ بيماري ام، طبيبي بودي که دردم را مي شناسد و درمانم مي کند. گاهِ اندرزم، حکيمي آگاه که به نرمي زنهارم دهد. گاهِ تعليمم، معلمي خستگي ناپذير و سخت کوش که حرف به حرف دانايي را در گوشم زمزمه مي کند.

گاهِ ترديدم، رهنمايي راه آشنا که راه از بيراهه نشانم دهد. مادر تو شگفتي خلقتي، تو لبريز از عظمتي؛ تو را سپاس مي گويم و مي ستايمت.

زیبا ترین کلمه برلب های بشریت کلمه«مادر» وزیبا ترین آوا،

آوای«مادرم» است.این کلمه آکنده از عشق و امید است،

کلمه شیرین و مهر انگیز که از اعماق قلب بر می خیزد

وزیبائی است.مادر همه چیز ماست

مادر آن روح جاودانی است که

لبریز از عشق و

زیبائی است.

مادرم عشق توتمام وجودمرافراگرفته است،باصمیم قلب برآن دستان پرمهرت بوسه می زنم وروزت رابابهترین آرزوهابهت تبریک می گویم!

مادر اي روياي سبز غنچه ها

مادر اي پرواز نرم قاصدک

مادر اي معناي عشق شاهپرک

گونه هايت کاش مهتابي نبود

تا دلم در بند بي تابي نبود

اي تمام ناله هايت بي صدا

مادر اي زيباترين شعر خدا

سوم خرداد روز آزادسازی خرمشهرگرامی باد

فتح خرمشهر، لحظه اوج دفاع مقدس     "فتح خرمشهر فتح خاك نيست، فتح ارزشهاي اسلامي است. خرمشهر شهر لاله هاي خونين است. خرمشهر را خدا آزاد كرد."   از بيانات رهبر کبير انقلاب اسلامی، امام خمينی (قدس سره)

السلام عليک يا فاطمة الزهراء

السلام عليک يا سيدة نساء العالمين من الأولين و الآخرين

السلام عليک ايتها الصديقة الشهيدة

بر چهره ی گل نسيم نوروز خوش است

بر طرف چمن روی دل افروز خوش است

از دی که گذشت هر چه بگويی خوش نيست

خوش باش ومگو ز دی که امروزخوش است

سال نوخورشیدی راتبریک عرض می کنم وامیدوارم سالی سرشارازموفقیت وشادمانی برایتان باشد.

"سال برآورده شدن تمام حاجات وآرزوهای شما،سال تندرستی وسلامت وسیدن به اوج معنویت"

اگربهاربیاید...

خدایا،اولین کلمه ای که شنیدم نام توبودواولین گلی که بوییدم به یادتوبود.

باتوازپرچین خزان گذشتم وبه بهاررسیدم وازتوهیچ نامهربانی ندیدم.

درروزهایی که من گیاهی ناچیزبودم وخاربودم توسرشارازمحبت بودی وبهاربودی.

خدایا،سرسبزی بهارراکه می بینم،دستهای تورابه یادمی آورم که چگونه دردشتهای خالی ازازل گل کاشتی وبه انسان آموختی که عاشق بشودوعشق بورزد.

من دوست داشتن ومهربا بودن راازتوآموخته ام واکنون همه رادوست دارم،حتی سنگهای بلایی راکه برشیشه های رنگی آرزوهایم فرودمی آیندوهزارتکه شان می کنند،حتی خوابهای ناتمام خودراوکاشی هایی که غزلهای حافظ رانمی شناسند.

خدایا،مس دانم بهاریکی ازنامهای توست؛شایداولین نام تووشایدهم آخرین نام توونامهای توسبزترازهزاربهاراست.

می دانم سیبهاکه می افتندبه پای تومی افتندوگلابی هاکه می رسندبه عطرهای تومی رسند.

خدایا،اربهاربیایدوسبزنشوم،ازقافله باران جامی مانم وبی رنگ وبی صدادرانبوه ابرهاگم می شوم.

اگربهاربیایدوگل نشوم،درآغوش آینه می میرم وحتی سایه ای ازمن جانمی ماند.

خدایا،نام تورابرزبن می آورم وناگهان درختان بی شماری برسرانگشتانم می رویندوقلبم شبیه بهارمی شود.

کلمه به کلمه به سوی تومی آیم.مدادم جوانه می کندودوباره درخت می شود.درختی که درتنهایی آسمان ریشه دارد.